Beethoven en Mendelssohn

De mooiste reisherinneringen maak je niet als toerist, maar als reiziger. Wanneer je volledig opgaat in een onbekende omgeving en cultuur. Wanneer al je zintuigen openstaan voor het nieuwe.

Felix Mendelssohn was zo’n reiziger. Niet gebonden aan hoven of concertzalen trok hij nieuwsgierig door landschappen, talen en culturen. Zijn reizen werden muziek: zeeën, bergen, volksliederen en ontmoetingen weerklinken in zijn composities.

Zijn stormachtige tocht langs de ruige Schotse kust bracht hij mee terug naar huis in de Hebriden-ouverture. Sluit je ogen en hoor de golven tegen de rotsen slaan, zie de mist over zee trekken.

Als jongeling reisde Felix naar Parijs en raakte er in de ban van Beethoven. Diens muziek, schreef hij aan zijn vader, prikkelde en inspireerde hem op alle manieren. In dit Beethovenjaar klinkt het beroemde Vioolconcert, vol lyriek en monumentale kracht, met Noa Wildschut als soliste. De jonge Nederlandse violiste vierde vorig jaar met Ars Musica al succes in het Concertgebouw en is opnieuw onze reisgenoot.

Na de pauze voert de reis naar binnen. In Beethovens zelden uitgevoerde maar wonderschone Meeresstille und glückliche Fahrt staat een spiegelgladde zee symbool voor stilstand, angst en onzekerheid – totdat de wind aantrekt.

We arriveren met gelukzalige gevoelens. In volksmelodieën uit Estland, verweven met Psalm 121 door Cyrillus Kreek, en in Mendelssohns Hear My Prayer en Psalm 114 voel je rust en vervulling, geluk en vertrouwen. De sopraansolo ‘O for the wings of a dove’ is pure poëzie.

Laat de herinnering aan deze reis lang bij je doorklinken.